نقشه برداری زمینی :
تهیه نقشه به کمک وسایل نقشهبرداری مانند متر و دوربین نقشهبرداری، با مراجعه مستقیم به محل را نقشهبرداری زمینی مینامند که معمولا برای تهیه نقشه از مناطق با وسعت کم و با دقت بالا استفاده میشود. هدف این کتاب آموزش نقشهبرداری زمینی میباشد.
نقشه برداری زیرزمینی:
فتوگرامتری :
دانشی است که وظیفه تهیه نقشه از عکسهای هوایی را بر عهده دارد. این روش مهمترین روش تهیه نقشه در کشور محسوب میشود و معمولا برای مناطق بزرگ استفاده میشود.
سنجش از دور (RS) :
دانشی است که وظیفه تهیه دادههای مکانی از تصاویر ماهوارهای را بر عهده دارد.
ژئودزی :
ژئودزی علمی است که وظیفه اندازهگیری شکل و ابعاد زمین و نمایش سطح آن را در یک سیستم زمانمند بر عهده دارد، یا به بیان دیگر علمی که اساس و پایه علم مکانیابی و نقشه برداری را تشکیل میدهد.
میکروژئودزی :
یک شبکه ژئودزی محلی با دقت بالا که با هدف پیادهسازی نقاط یک سازه مهندسی یا آشکارسازی تغییر شکل طراحی و اجرا میشود. علاوه بر کنترل سازههای عمرانی و حساس، شبکههای ژئودتیکی در تعیین حرکات پدیدههای طبیعی نیز کاربرد وسیعی دارند
سییتم اطلاعات مکانی (GIS) :
این سیستم وظیفه تجزیه و تحلیل همزمان دادههای مکانی و توصیفی را جهت کمک به تصمیمگیری برای حل یک مشکل بر عهده دارد.
سیستم تعیین موقعیت ماهواره ی :
وظیفه تهیه دادههای مکانی به کمک ماهواره را بر عهده دارد. مهمترین ماهواره-های تعیین موقعیت در کشور سیستم تعیین موقعیت جهانی GPS میباشد، که به طور خلاصه در فصلهای بعدی شرح داده میشود.
هیدروگرافی :
هیدروگرافی تهیه نقشه از بستر دریاها، دریاچهها و رودخانهها را هیدروگرافی مینامند. در این روش به کمک وسایل خاصی عمق آب را اندازهگیری کرده و نقشه پستی و بلندی های بستر آبها را تهیه میکنند.
نجوم :
توپوگرافی :
چنانچه در نقشه، وضع ارتفاعی و مسطحاتی یک محدوده از زمین مشخص شده باشد به آن توپوگرافی میگویند
نوعی نقشهبرداری ثبتی است که ارزش حقوقی دارد و میتوان بر اساس مرزهای آن سند مالکیت صادر کرد. کاداستر منبع اصلی دادهها در اختلافات و دعاوی بین مالکان زمین است.